با گریه در محل کار چه کنیم؟

shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
وقتی همکارمان گریه می‌ کند چکار کنیم؟

خیلی از اوقات برای ما پیش آمده که با گریه همکارمان مواجه بشویم. این لحظات شاید برای بسیاری از ما لحظات سختی باشند.  گریه کردن در محل کار دلایل مختلفی دارد. دعوا با رئیس، ناامیدی از فضای کاری، مشکلات اقتصادی یا حتی بدون هیچ دلیل خاصی. در مواجه با گریه از یک طرف قصد داریم که همکارمان را آرام کنیم و از طرفی اصلا با اون انقدر صمیمی نیستیم که وارد حریم خصوصی‌اش بشویم. همچنین گریه یک همکار ممکن است ما را عصبی و ناراحت کند. اما چرا این واکنش‌ها در ما ایجاد می‌شود؟

۱. چون می‌خواهیم مشکل همکارمان را حل کنیم. این طبیعت انسان است که اگر کس دیگری را در درد و رنج می‌بیند به او کمک کند.

۲. چون فکر می‌کنیم شاید از دست من ناراحت شده. شاید من حرف بدی به او زدم.

۳. چون نمی‌دانیم چرا گریه می‌کنند. ساده‌ترین جواب این است که ناراحت هستند ولی خب همیشه گریه ریشه‌اش در ناراحتی نیست. خوشحالی، عصبانی شدن، ترس و… همگی می‌توانند باعث گریه شوند.

۴. چون نمی‌خواهیم گریه کنیم! احساسات معمولا مسری‌اند و وقتی کسی گریه می‌کند احتمالا شما هم بدتان نیاید اشکی از گوشه چشم‌تان جاری شود.

۵. چون از بدتر شدن گریه می‌ترسیم. معمولا گریه با چندتا اشک شروع می‌شود و به تدریج اوضاع وخیم‌تر می‌شود. هیچکس این حالت را دوست ندارد.

کمک کردن به همکاری که گریه می‌کند نیاز به هوش هیجانی بالایی دارد. شما هم باید خودآگاهی بالایی داشته باشید و بدانید که ابراز احساسات دیگران روی شما اثر می‌گذارد و هم باید بتوانید احساسات خودتان را مدیریت کنید تا بتوانید به فرد مقابل‌تان کمک کنید.

اما در مقابل گریه همکار چکار کنیم. اما صبر کنید. بیایید با کارهایی که نباید بکنیم شروع کنیم:

تشخیص احساسات: سعی کنید از جمله “به نظر میاد ناراحتی” استفاده نکنید. همانطور که گفتیم گریه ممکن است دلایل متعددی داشته باشد و دلیلی ندارد هرکسی که گریه می‌کند لزوما ناراحت باشد.

امر و نهی کردن: “به نظرم باید یه استراحت حسابی بکنی”. هیچ‌وقت به کسی که گریه می‌کند امر و نهی نکنید. فردی که گریه می‌کند کنترل احساساتش را از دست داده و امر و نهی کردن شما بیشتر باعث از دست رفتن کنترل‌شان می‌شود.

قضاوت کردن: “به نظر من که اصلا ارزش گریه کردن نداره”. هیچ وقت کسی که گریه می‌کند را قضاوت نکنید. شما در جایگاهی نیستید که ارزش گریه داشتن یا نداشتن موضوع را مشخص کنید. این کار شما فقط باعث از دست رفتن اعتماد فرد مقابل به شما می‌شود.

به جای این جملات می‌توانید از جملات زیر استفاده کنید:

“من دیدم که داشتی گریه می‌کردی. دلت می‌خواد چند دقیقه بریم بیرون در موردش صحبت کنیم؟ انتخاب با توئه اگر راحت نیستی من برم”

“دیدم که داری گریه می‌کنی. کاری هست که الان حالت بهتر بکنه؟ به من بگو تا انجامش بدم”

احساسات اطلاعاتی هستند که دیده نمی‌شوند ولی می‌توانیم آنها را حس کنیم. این اطلاعات نباید نادیده گرفته شوند. سعی کنید به جای قضاوت و یا امر و نهی به فرد ناراحت، حس همدلی و کنجکاوی‌تان را برای شناسایی و حل مشکل به او نشان بدهید. البته این کار نیاز به هوش هیجانی بالایی دارد.

 

برگرفته از سایت: HBR.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *