چرا احساس بی‌انگیزگی می‌کنیم و چطور باید با آن مقابله کنیم؟

shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
shape
چرا احساس بی‌انگیزگی می‌کنیم و چطور باید با آن مقابله کنیم؟

اخیرا این سوال در ذهن من شکل گرفته که چطور اقدام به کاری کنم که برایم لذتبخش و شادی‌آور باشد؟

اولین پاسخی که به ذهنم خطور کرد این بود که چقدر دلم می‌خواهد همین فردا سوار هواپیما شوم و به پاریس پرواز کنم و در شهر قدم بزنم، این چیزی است که باعث شادی من خواهد شد. اما در وضعیت کنونی این تنها یک خیال است و نمی‌تواند اتفاق بیفتد. پس چه چیزی دیگری باعث شادی من خواهد شد؟

سال 2020 برای همه سال سختی بود و مدت زیادی طول می‌کشد تا بتوانیم آنچه را که دوباره ما را به وجد بیاورد، پیدا کنیم. قطعا همگی مهارت‌های جدیدی کسب کرده‌ایم، اما نمی‌توانیم بگوییم در این روزها چیزهای زیادی هست که باعث شادی ما شود. مطمئنا هیچ چیزی به اندازه سفر و گشت‌وگذار در سال‌های گذشته لذتبخش نبوده است.

داشتن چنین حسی مشکلی ندارد و به جای اینکه برای یک دورخیز در سال جدید آماده شویم، باید زمانی برای اعتراف به اینکه چه سال سختی را پشت سر گذاشته‌ایم در نظر بگیریم و به خود افتخار کنیم.

اگر حس می‌کنید به بن‌بست رسیده‌اید نگران نباشید، همه ما همین حس را داریم.

دلیل نوشتن این مقاله این است که آنچه همه ما بیش از هر چیز دیگری نیاز داریم، این است که بدانیم احساس ناامیدی و جدا شدن از لذت‌های زندگی، کاملا عادی است. با وجود اینکه ما همیشه مثبت‌اندیش هستیم و نیمه پر لیوان را می‌بینیم اما باید حقایق را نیز در نظر داشته باشیم.

امسال بیشتر در تلاش برای کنار آمدن و سازگاری با تغییرات جهان گذشت و همه ما به سختی حتی فرصت نفس کشیدن داشتیم. علی‌رغم اینکه تنها و در قرنطینه بودیم، فرصت نداشتیم حس کنیم که چقدر اوضاع سخت و غم‌انگیز شده است. و بدون اعتراف و تصدیق این احساسات، آنها برای همیشه با ما همراه خواهند بود.

بنابراین بهتر است این سوال را بپرسیم که: چگونه در این دوران چالش‌برانگیز از خود مراقبت کنیم و فضایی برای احساست خود در نظر بگیریم؟ چه می‌شود اگر به جای تلاش برای رفع فراز و نشیب‌ها از آنها استقبال کرده و با ناراحتی و اضطراب همراه شویم؟

بی‌انگیزگی ممکن است ما را به سمت افسردگی هم ببرد. در این مقاله یاد بگیرید که چطور حالمان را خوب کنیم.

همه می‌خواهند تصمیمات انگیزشی سال جدید را تنظیم کنند، اما ما می‌خواهیم تشریفات “پذیرش” در سال جدید را تنظیم کنیم.

در ابتدای هر سال تمام مکالمات در مورد این است که چگونه به جایی برسیم، مثلا:

چگونه اهداف بزرگتر و بهتری داشته باشیم

چگونه عادات بد را از بین ببریم

چگونه موارد مهم را اولویت‌بندی کنیم

چگونه بیش از سال گذشته دستاورد داشته باشیم

چگونه منظم، الهام‌بخش و باانگیزه باشیم؟

اما پس از گذشت سالی مانند امسال، باور اینکه آنچه بدست آوردیم چیزی نبوده که می‌خواستیم، سخت است.

به جای این کارها باید روی مواردی که قابلیت پذیرش در زندگی را بالا می‌برد تمرکز کنیم. کمی وقت بگذاریم تا بپذیریم که این دوران برای همه (من، خانواده‌ام، دوستانم و …) سخت بوده است. ثانیه‌ای برای داشتن حس لذت و شادی به خود هدیه کنید و حتی پیش از تلاش برای انگیزه پیدا کردن جهت داشتن “بهترین سال زندگی خود” یک اسکوپ بستنی نعنایی بخورید و گریه کنید.

ما عادت کرده‌ایم همیشه وقتی حالمان را می‌پرسند، بگوییم: “خوبم”، اما چه اشکالی دارد که وقتی حالمان خوب نیست نگوییم که خوبم؟ و در عوض یک بررسی سریع از سلامت روانمان داشته باشیم و ببینیم واقعا حالمان چطور است؟ چیزی نیاز داریم؟ چه چیزی در ذهنمان می‌گذرد؟ صحبت کردن در چه زمینه‌ای برای ما مفید خواهد بود؟ همه اینها به این معناست که دقیقا بگوییم چه احساسی داریم و نه اینکه فقط بگوییم: “خوبم، شما چطور؟”

با همه این اوصاف ما باید با خود و دیگران ملایم‌تر باشیم و فضایی را برای احساسات فراهم کنیم، خصوصا در زمان‌هایی که همه چیز ملال‌انگیز است.

اگر کسی به شما بگوید که “خوبم” آیا حرف او را باور می‌کنید؟

با نشان دادن خود واقعی‌تان در کنار دیگران، این اجازه را می‌دهید که آنها هم خودشان باشند. یکی از مواردی که در حال حاضر می‌توانیم از آن بهره‌مند شویم، روابط انسانی است. خواه یک تماس تلفنی باشد یا یک تماس تصویری سریع یا حتی یک پیام ساده، ما این قدرت را داریم که بگوییم به آنها فکر می‌کنیم و اگر احساس خستگی می‌کنند می‌توانند روی ما حساب باز کنند.

بنابراین همه آنچه اغلب ما نیاز داریم این است که بدانیم کسی هست تا حس بهتری داشته باشیم. و در واقع، در کنار دیگران بودن روز خودمان را نیز می‌سازد.

وقتی همه خود را شکست خورده می‌بینند، شما یک استراحت کوتاه داشته باشید.

محیط کار پر است از عوامل بی‌انگیزگی. در این مقاله با دلایل بی‌انگیزگی کارکنان در سازمان آشنا شوید.

هیچ چیز برای سلامتی جسمی و روحی ما مهم‌تر از خواب نیست.

گاهی خواب تمام وقت، آخرین پناهگاه ماست اما باید آن را به ابتدای لیست انتقال دهیم، چون وقتی استراحت کافی داشته باشیم همه چیز قابل مدیریت به نظر می‌رسد. چرت زدن اغلب می‌تواند مفیدترین کاری باشد که انجام می‌دهید. مقاله اخیر مجله Inc چرت زدن را یک ابرقدرت معرفی می‌کند، موهبتی که همه از آن بهره‌مند هستیم و باید آن را پرورش دهیم.

من شخصا دوست دارم سال جدید را با گام‌های درست شروع کنم، هدفگذاری کنم و یک سری جمله بنویسم که: “من در سال جدید …” اما احساس می‌کنم این چیزی نیست که برای سال جدید می‌خواهم. آنچه به آن نیاز دارم این است که بنشینم و با خود فکر کنم سالی که گذشت چطور بود؟ و مطمئنم که تنها کسی نیستم که چنین چیزی را می‌خواهد.

چه می‌شود اگر سال جدید، سال صحبت‌های واقعی، احساست واقعی، ارتباطات واقعی و حضور به شکلی صحیح باشد، چه حالتان خوب باشد یا نباشد. چنین هدفگذاری‌ای ارزشمند به نظر می‌رسد.

 

نویسنده: مائده رضائی
منبع: fastcompany.com

یک دیدگاه :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *